800x600
آوازهای سرزمین از سر گذشته
این بار البته آواز در هیچ کدام از تیتراژ ها پخش نمی شود
سردار شمس آوری
" کوه ، چشمه ، آهو
در خواب های شاعر
چشم به راه پیامبرند " ص 92
"نماد علامتی است جانشین معنایی ، این معنا ممکن است قرار دادی باشد همچون هنگامی که دولت تازه ای در مورد رنگ های نمادین پرچم تازه ی خود تصمیم می گیرد ، ولی معمولن اشتقاقی است ، زاییده ی تاریخ و تجربه ی تمدنی یا ملتی " ، ملتی که تاریخ اش همواره با رنج و شجاعت و موسیقی و جنگ و مرز و شهروندی درگیر بوده ، فرهنگ و فولکلورش را پای چشمه و در آغوش کوه و در آستانه ی دره ها ساخته و پرداخت اندیشه هایش از تاکیید مشددی بوده که بر هویت و ناسیونالیسم سیاسی _ اجتماعی اش داشته ، این ملغمه ی عجیب ، سوررئالیستی ، عینی ترین تجربه های زیستی فریاد شیری است در این مجموعه و همین روست که کلماتش گاه عارفند و گاه پناهنده ای بی مرز و گاه غریبی بی نام و گاه عاشقی آواره در وطن و از خلال همین شخصیت هایی که به ایماژ هایش می بخشد دست به تعریف و باز تعریف وضعیت های مطلوب و نا مطلوب اخلاقی ، اندیشه گی و اجتماعی اش می زند .
" وقتی همه در خوابند
بیدار است او
فکر می کند به اسب ها که از باد جلوترند
به درختان که در خلاف باد در حرکتند
به کوه ها ... دیوانه های زنجیری
و آسمان ... که انگار هرگز وجود نداشته! " ص 68