مجموعه شعر «گوزن‌های پا به ماه» سروده کمال شفیعی در اولین جلسه شنبه‌های شعر کافه خبر مورد نقد و بررسی قرار گرفت.

در این جلسه نقد که علاوه بر خود شفیعی و فریاد شیری به عنوان منتقد، علیرضا لبش، محقق و سیدعبدالجواد موسوی نیز حضور داشتند، ساختار و محتوای شعر شفیعی مورد بررسی قرار گرفت.

http://khabaronline.ir/news-22510.aspx

مجموعه داستان ها نويسندگان كرد به كوشش آرش سنجابي با مقدمه اي از علي اشرف درويشيان توسط نشر مرواريد وارد بازار كتاب شد.
به گزارش ايلنا اين مجموعه شامل 38 داستان كوتاه از نويسندگان كرد ايران از جمله علي اشرف درويشيان، منصور ياقوتي، فرياد شيري، فريبرز ابراهيم پور، اسماعيل زراردشير نوايي و ديگران است كه در 296 صفحه توسط انتشارات مرواريد منتشر شده است.

http://ilna.ir/newsText.aspx?ID=85024

فرياد شيري پس از انتشار گزيده‌اي از شعرهاي كوتاهش، مجموعه‌ي شعر سپيدي را براي نوجوانان منتشر مي‌كند.

به گزارش خبرنگار بخش كتاب خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، «ماه مهمان چشمان تو بود» (كلماطرح) شامل شعرهاي كوتاه اين شاعر از سال 73 تا 83 است كه به گفته‌ي او، بعضي از اين شعرها پيش‌تر منتشر شده‌اند و با افزودن شعرهاي تازه، به همراه تصويرسازي و گرافيك ايليا تهمتني منتشر شده‌اند

http://isna.ir/isna/NewsView.aspx?ID=News-1426527

شبي كه بخت زمين باز شد

صورت ماه ترك برداشت

گونه‎ي مادر زخم شد

در خانه‎اي كه زير زلزله

زندگي داشت ديوار مي‎ساخت

نخ لالايي به بند گهواره گره زد

نطفه در خون پسر شد        مبارك!

و به اين رنج قسم       

زندگي مي‎كنيم تا چگونه بميريم

شراب كه نخورده‎ام هذيان بگويم

من شير پاك خورده‎ام

حلالِ حلال

در راه خانه ات گم كردم

لنگه ي ديگرش را

پشت دري كه ميان ما ديوار شد

حالا با پاي برهنه چطور برگردم؟

مي دانم هيچ كس لنگه كفش كهنه را

از سر راهش بر نميدارد !

دير شد تأخير شد

عزرائيل سر قرار نيامد

تا هميشه از احتمال آينده بترسم

خبرگزاري فارس: كتاب «امضاي تازه مي‌خواهد اين نام» سروده فرياد شيري در نشست دوشنبه‌هاي شعر نقد و بررسي مي‌شود.

در نمازخانه سيستين

فرياد شيري

دينگ … دينگ  …دينگ… صداي سه ضربه ي ناقوس از دور به گوشم مي رسد . شست پاي راستم را تكان مي دهم . شايد فكر مي كند تكان داده است . خودم را به خواب مي زنم . حتماً خواب است و خودش نمي داند . خوابي سبك زير ملحفه اي سفيد كه فاصله بين من و فضاي اين خانه شده است . خانه سرد است . ملحفه سرد ، تن او سرد ، انگار توي رگ هايم گل يخ كاشته اند . سعي مي كنم ملحفه را كنار بزنم . نمي تواند . انگار روي تنش يخ زده است . دارم خواب مي بينم . توي خواب هم سردش شده است. بوي عطر گل مريم فضاي خوابم را پر كرده است . تلفن دارد زنگ مي زند . سعي مي كند دستش را تكان بدهد و گوشي را بردارد . حتماً او پشت خط است . ولي نه ! قرار نبود او پشت خط باشد .