|
شعر-ترجمه-نقد
|
نویسندهی «آلبوم يادگاري»:
شيري، نويسندهي كتاب «آلبوم يادگاري» میگوید من هرگز نخواستهام از كودكيام فاصله بگيرم اما چارهاي نيست و گاهي باید اداي آدم بزرگها را در بياورم.
نويسنده: فرياد شيري
تصويرگر:مهسا طوسي
داستان نقطه سر راهي فقط تويِ دفتر نقاشيهايتان اتفاق نميافتد، بلكه بيرون از دفتر نقاشيهاي شما هم پُر از نقطههاي سر گرداني است كه چيزي را گم كردهاند و دارند دنبالش ميگردند. به هر حال فرقي نميكند كه يك نقطه كجا قرار گرفته باشد. مهم اين است كه سر جاي خودش باشد. همين!

نويسنده: فرياد شيري
تصويرگر:مهسا طوسي
عكاس ميگويد:«حالا لبخند بزنيد.»
تو اخم ميكني. من لبخند ميزنم. باد ميورزد و لبخند مرا خراب ميكند در عكس.
باد ميوزد و چند تار از موهاي سياهت روي لبخندم ميافتد. عكاس ميخندد. تو قهر ميكني و از عكس خارج ميشوي!

نويسنده: فرياد شيري
تصويرگر:مهسا طوسي
اين دفعه كه بادبادك درست كنم،/ روي آن يك قفس خالي نقاشي ميكنم،/ كي به كيه؟
بگذار همه خيال كنند/ يك قفس دارد پرواز ميكند. /جاي دوري كه نميرود،/ مي رود؟
(روزنامه آرمان ۲۷مهر ۱۳۹۰)
فریاد شیری
دومین همایش شاعران ایران و جهان در حالی به کار خود پایان داد که خیلی از شاعران و مخاطبان شعر از برگزاری آن خبردار نبودند و از همه مهمتر، عدم حضور شاعران مطرح ایرانی و خارجی در این همایش بود؛ چیزی که مقبولیت این همایش را از طرف جامعه ادبی زیر سؤال می برد.
وضعيت شعر امروز، اميدها و نگرانيها
(روزنامه آرمان 5شهریور 1390)
فرياد شيري
ميگويند شعر اتفاقي است كه در زبان ميافتد. ميگويند شعر يك رويداد دروني و ذهني است. ميگويند… ميگويند…. اما بايد گفت چه در زبان، چه در ذهن و چه و چه و …. شعر فقط يك اتفاق نيست، هرچند هميشه اتفاقهاي زيادي در حاشيه شعر ميافتد و وضعيت شعر ما را جور ديگري نمايان ميسازد.
مروری برجریان های شعری دهه های هفتاد وهشتاد
فرياد شيري
(این نوشته در روزنامه روزگار شنبه ۸/۵/۹۰ با اندکی سانسور! چاپ شد)
علی اگر/ که باباچاهی!
فریاد شیری
«با این که حق به جانب رؤیای توست
در این میان اگر تو ضرر میکنی
تقصیر هیچ شاخه گلی نیست» (نم نم بارانم)
علی باباچاهی از جمله شاعرانی است که در یکی دو دههی اخیر، در کنار ارائه آثار شعری، راهکارهایی نیز برای تغییر وضعیتِ بحرانی شعر پیشنهاد داده است. باباچاهی با تقسیم بندی شعر فارسی به چهار قرائتِ پیش نیمایی، نیمایی، غیر نیمایی و پسا نیمایی، وضعیت شعر امروز را «وضعیتی دیگر» فرض میکند و مؤلفههایی را برای شعر پسا نیمایی تعریف میکند که «به وجوهی از نگرش پست مدرنیستی متمایل است که با واقعیتهای معرفتی موجود جامعهی ما انطباق دارد.[1]» از آنجا که باباچاهی در مؤخرهی تمام کتابهای شعرش به طور مفصل به بررسی شعر خود پرداخته و مؤلفههای آن را برای مخاطبان شعر شرح داده است، ناچاریم از زاویهای دیگر شعر او را مورد بررسی قرار دهیم و از تکرار هر آنچه پیش از این دیگران و خود او در مورد شعرش گفته و نوشتهاند بپرهیزیم!